Ανάλυση Φαρμακευτικής Αγωγής:

Μηχανισμός: Η συγχορήγηση ινσουλίνης (Abasaglar) με αναστολείς SGLT-2/DPP-4 (Glyxambi) ασκεί αθροιστική φαρμακοδυναμική δράση στη μείωση της γλυκόζης του αίματος. Αυτό αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης υπογλυκαιμικών επεισοδίων, ειδικά εάν δεν αναπροσαρμοστεί η δόση της βασικής ινσουλίνης.

Συνέπεια: Αυξημένος κίνδυνος συμπτωματικής ή σοβαρής υπογλυκαιμίας, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε νευρολογικές διαταραχές, πτώσεις ή καρδιαγγειακά συμβάματα.

• public Διεθνή Φαρμακολογικά Στοιχεία (Βάση DDI)
  "Η συγχορήγηση ενός αναστολέα SGLT-2 με ινσουλινοεκκριταγωγά ή ινσουλίνη μπορεί να ενισχύσει τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας." [GLYXAMBI, Πηγή: Βάση Δεδομένων]
• description Επίσημο SPC (Παράγραφος 4.5)
  "Η ινσουλίνη και οι σουλφονυλουρίες μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας. Επομένως, ενδέχεται να χρειάζεται μικρότερη δόση ινσουλίνης... ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας όταν αυτές χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με το Glyxambi." [GLYXAMBI, Παρ. 4.5]

Μηχανισμός: Η υδροχλωροθειαζίδη (στο Actelsar-HCT) μπορεί να προκαλέσει δοσοεξαρτώμενη υπεργλυκαιμία και να μειώσει την ανοχή στη γλυκόζη, ανταγωνιζόμενη τη φαρμακολογική δράση της ινσουλίνης (Abasaglar).

Συνέπεια: Πιθανή απορρύθμιση του γλυκαιμικού ελέγχου με εμφάνιση υπεργλυκαιμίας, απαιτώντας αύξηση των αναγκών σε ινσουλίνη.

• public Διεθνή Φαρμακολογικά Στοιχεία (Βάση DDI)
  "Η αποτελεσματικότητα της ινσουλίνης και άλλων αντιδιαβητικών παραγόντων μπορεί να μειωθεί από ορισμένα φάρμακα που προκαλούν υπεργλυκαιμία." [ABASAGLAR, Πηγή: Βάση Δεδομένων]
• description Επίσημο SPC (Παράγραφος 4.5)
  "Η θεραπεία µε θειαζιδικά διουρητικά µπορεί να επηρεάσει δυσµενώς την ανοχή γλυκόζης ενώ µπορεί να εµφανιστεί υπογλυκαιµία σε διαβητικούς ασθενείς υπό θεραπεία µε ινσουλίνη ή αντιδιαβητικά φάρµακα... Μπορεί να χρειαστεί ρύθµιση της δόσης της ινσουλίνης ή των αντιδιαβητικών όταν ενδείκνυται." [ACTELSAR-HCT, Παρ. 4.5]

Μηχανισμός: Η τιμολόλη (β-αποκλειστής στο Xalacom) απορροφάται συστηματικά και μπορεί να αναστείλει τις φυσιολογικές συμπαθητικές αντιδράσεις (όπως ταχυκαρδία και τρόμος) που προειδοποιούν τον ασθενή για επερχόμενη υπογλυκαιμία προκαλούμενη από την ινσουλίνη.

Συνέπεια: Ο ασθενής ενδέχεται να μην αντιληφθεί εγκαίρως ένα υπογλυκαιμικό επεισόδιο, οδηγώντας σε σοβαρή νευρογλυκοπενία και απώλεια συνείδησης.

• public Διεθνή Φαρμακολογικά Στοιχεία (Βάση DDI)
  "Οι β-αποκλειστές μπορεί να καλύψουν τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας και να καθυστερήσουν την ανάκαμψη των φυσιολογικών επιπέδων γλυκόζης." [ABASAGLAR, Πηγή: Βάση Δεδομένων]
• description Επίσημο SPC (Παράγραφος 4.5)
  "Οι β-αποκλειστές μπορούν να αυξήσουν την υπογλυκαιμική δράση των αντιδιαβητικών παραγόντων. Οι β-αποκλειστές μπορούν να καλύψουν τα σημεία και τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας." [XALACOM, Παρ. 4.5]

Μηχανισμός: Η εμπαγλιφλοζίνη προκαλεί ωσμωτική διούρηση. Η συγχορήγησή της με θειαζιδικά διουρητικά (υδροχλωροθειαζίδη) μπορεί να οδηγήσει σε αθροιστική απώλεια υγρών και ηλεκτρολυτών, αυξάνοντας τον κίνδυνο υποογκαιμίας και υπότασης.

Συνέπεια: Αυξημένος κίνδυνος αφυδάτωσης, ορθοστατικής υπότασης, ζάλης και οξείας νεφρικής βλάβης (προ-νεφρικού τύπου), ειδικά σε ηλικιωμένους ασθενείς με διαβητική νεφροπάθεια.

• public Διεθνή Φαρμακολογικά Στοιχεία (Βάση DDI)
  "Οι αναστολείς SGLT-2 μπορεί να ενισχύσουν τη διουρητική και υποτασική δράση των θειαζιδών, ενώ οι θειαζίδες μπορεί να μειώσουν τη θεραπευτική δράση των αναστολέων SGLT-2." [GLYXAMBI, Πηγή: Βάση Δεδομένων]
• description Επίσημο SPC (Παράγραφος 4.5)
  "Η εμπαγλιφλοζίνη μπορεί να ενισχύσει το διουρητικό αποτέλεσμα των θειαζιδικών και των διουρητικών της αγκύλης και μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αφυδάτωσης και υπότασης." [GLYXAMBI, Παρ. 4.5]

Μηχανισμός: Η συστηματική απορρόφηση της τιμολόλης (β-αποκλειστής) μπορεί να συγκαλύψει τα προειδοποιητικά σημεία υπογλυκαιμίας που ενδέχεται να προκληθούν από την αντιδιαβητική αγωγή.

Συνέπεια: Καθυστέρηση στην αναγνώριση και αντιμετώπιση πιθανής υπογλυκαιμίας.

• public Διεθνή Φαρμακολογικά Στοιχεία (Βάση DDI)
  "Οι β-αποκλειστές μπορεί να καλύψουν τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας, ενισχύοντας τον κίνδυνο από τη συγχορήγηση με αναστολείς SGLT-2." [GLYXAMBI, Πηγή: Βάση Δεδομένων]

Μηχανισμός: Η συστηματική απορρόφηση της τιμολόλης (β-αποκλειστής) μπορεί να δράσει συνεργικά με την τελμισαρτάνη και την υδροχλωροθειαζίδη, προκαλώντας αθροιστική μείωση της αρτηριακής πίεσης. Επιπλέον, ο συνδυασμός διουρητικών και β-αποκλειστών αυξάνει τον κίνδυνο μεταβολικών διαταραχών (υπεργλυκαιμία).

Συνέπεια: Κίνδυνος ορθοστατικής υπότασης, βραδυκαρδίας και επιδείνωσης του γλυκαιμικού ελέγχου.

• public Διεθνή Φαρμακολογικά Στοιχεία (Βάση DDI)
  "Τα διουρητικά και οι β-αποκλειστές μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο υπεργλυκαιμίας, ενώ τα καλιοπενικά διουρητικά αυξάνουν τον κίνδυνο αρρυθμιών από τη σοταλόλη." [ACTELSAR-HCT, Πηγή: Βάση Δεδομένων]
• description Επίσημο SPC (Παράγραφος 4.5)
  "Υπάρχει ενδεχόμενο για προσθετική δράση που προκαλεί υπόταση και/ή έντονη βραδυκαρδία όταν οφθαλμικό διάλυμα βήτα-αποκλειστών χορηγείται ταυτόχρονα με από του στόματος... βήτα-αδρενεργικούς αποκλειστές." [XALACOM, Παρ. 4.5]