Η ασθενής φέρει κάταγμα άκρου ποδός, γεγονός που πιθανώς να απαιτήσει ορθοπεδική χειρουργική παρέμβαση. Εάν επιλεγεί νευραξονική (ραχιαία ή επισκληρίδιος) αναισθησία, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος νωτιαίου αιματώματος και μόνιμης παράλυσης εάν δεν τηρηθούν αυστηρά τα χρονικά μεσοδιαστήματα μεταξύ της χορήγησης της ηπαρίνης χαμηλού μοριακού βάρους και της παρακέντησης.
Η ασθενής πάσχει από θρομβοφιλία (συστηματική προθρομβωτική κατάσταση) και φέρει κάταγμα άκρου ποδός, το οποίο συνεπάγεται τοπική ιστική βλάβη και ακινητοποίηση (πρόσθετος μείζων παράγοντας κινδύνου για φλεβική θρομβοεμβολή). Η δικλοφαινάκη, λόγω της αναστολής της κυκλοοξυγενάσης, σχετίζεται με τεκμηριωμένο αυξημένο κίνδυνο θρομβωτικών επεισοδίων. Η χορήγησή της σε ασθενή με ήδη εξαιρετικά υψηλό θρομβωτικό φορτίο ενέχει σημαντικό κίνδυνο και θα πρέπει να αποφεύγεται ή να αξιολογείται με αυστηρά κριτήρια κινδύνου-οφέλους.
Μηχανισμός: Η ταυτόχρονη χορήγηση ηπαρινών χαμηλού μοριακού βάρους (LMWH), όπως η τινζαπαρίνη (INNOHEP), με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), όπως η δικλοφαινάκη (VOLTAREN), οδηγεί σε μια κλινικά σημαντική, συνεργική φαρμακοδυναμική αλληλεπίδραση. Η τινζαπαρίνη ασκεί την αντιπηκτική της δράση μέσω της εξαρτώμενης από την αντιθρομβίνη ΙΙΙ αναστολής των ενεργοποιημένων παραγόντων πήξης (κυρίως του Xa και δευτερευόντως του IIa). Ταυτόχρονα, η δικλοφαινάκη αναστέλλει το ένζυμο κυκλοοξυγενάση-1 (COX-1), μειώνοντας τη σύνθεση της θρομβοξάνης Α2 (TXA2), γεγονός που οδηγεί σε αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων. Επιπρόσθετα, τα ΜΣΑΦ μειώνουν την παραγωγή κυτταροπροστατευτικών προσταγλανδινών στον γαστρεντερικό βλεννογόνο. Η διπλή αυτή παρέμβαση στον μηχανισμό της αιμόστασης (πρωτογενής και δευτερογενής) καταλύει τους φυσιολογικούς μηχανισμούς πήξης.
Συνέπεια: Η συγχορήγηση αυξάνει δραματικά τον κίνδυνο σοβαρών αιμορραγικών επιπλοκών. Στην προκειμένη περίπτωση (ασθενής με κάταγμα άκρου ποδός), ο κίνδυνος περιλαμβάνει εκτεταμένο αιμάτωμα στο σημείο του κατάγματος, μετεγχειρητική αιμορραγία (εάν απαιτηθεί χειρουργείο), καθώς και αυξημένο κίνδυνο γαστρεντερικής αιμορραγίας. Εάν εφαρμοστεί νευραξονική αναισθησία, ο κίνδυνος επισκληρίδιου ή νωτιαίου αιματώματος αυξάνεται εκθετικά.